Als gr-wandelaar in hart en benen, en als gr-medewerker bezit ik heel wat ervaring en documentatie om mensen "op weg" te helpen in de wondere wereld van het wandelen. Dus, vind je niet direct want u zoekt, maar heeft uw vraag of probleem met wandelen en/of trektochten via Lange afstandswandelen in het algemeen of de Grote Routepaden in het bijzonder te maken, dan mag u deze gerust stellen via het Contactformulier.
Zelf heb ik zowat alle GR's in België, Noord-Frankrijk, Ile-de-France, Normandië en Bretagne afgehaspeld, alsook La Palma, La Gomera en Corsica.
Ben je op zoek naar gps-routes dan kan ik je hoogstwaarschijnlijk verder helpen. Laat me weten van wel gr-pad (in Belgie of Frankrijk) je een gpx-file wenst en wie weet ....
GRoeten. Jan
Homepage
Het doel kan nooit zo mooi zijn als de weg er naar toe. Ní féidir leis an sprioc a álainn ná an bóthar a
La Morbihan... à pied® Uitgever : FFRP Referentie : D056 Editie : 4 Datum : april 2013 Regio : Bretagne
Morbihan is bretoens voor kleine zee. Wandelen tussen wilde kusten, kasten en dorpen gebouwd van granietstenen ...
Topogids in de kijker
GR 10 - Pyrénées Orientales Uitgever : FFRP Referentie : 1089 Editie : 4 Datum : 1987 Regio : Midi-Pyrénées - Languedoc-Roussillon
Mérens - Banyels
Donderdag, 11 augustus 2011 - Compostella of Rome : niet altijd een succesverhaal.
Op het net lees je enkel en alleen maar de mooist verhalen over pelgrimstochten. De fantastische herinneringen, herbronning, ervaringen, het avontuur,... (Onervaren) wandelaars krijgen daarom misschien de indruk dat zo'n tocht van bijna 3 maanden een koud kunstje is. Nets is minder waar. Doorzetten, doorbijten, jezelf tegenkomen, heimwee, .... een gevoel kan je niet beschrijven in een blog. Er zijn ook verhalen van mislukkingen, afzien, opnieuw proberen.
In 2010 vertrok Carine uit Sint-Niklaas. Goed voorbereid, dacht ze. Lid van een wandelclub, maar geen trekkerservaring. In Vezelay ging het licht uit. Terug naar huis. Maar amper 2 maand later begint het opnieuw te kriebelen. 2 dagen later staat ze met haar rugzak opnieuw in Vezelay en stapt verder, maar met een lager tempo. Helaas, aan het Cruz De Ferro stopt ze definitief. Doodjammer.
Neem nu José Millecam, een ervaren rot in het vak, Westvlaming, GR-stapper in hart en nieren. Twee jaar geleden vertrokken vanuit zijn thuisbasis in Grembergen bij Dendermonde. Na 3 weken zou zijn echtgenote hem komen bezoeken. Aldus geschiede. Jaklien kwam en ging na 2 dagen weer weg. De dag erop vertrok José verder op zijn camino. Doch, na 5 km zag hij het niet meer zitten. Heimwee naar zijn Jaklien deden hem de das om. Met tranen in de ogen ging José weer naar huis.
Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Vorig jaar stapte José opnieuw richting Galicië en deed de tocht zonder enig probleem. Het Compostellabloed zat nu zodanig in zijn lijf dat hij dit jaar ook de Via de la Plata afstapte.
Een ander verhaal is dat van Piet Hardeman en Els Geeraert uit Westouter. Nu is Piet ook weer niet de eerste de beste. Na 3 x Compostella vertrokken ze vorig jaar richting Rome. Ook hier weer kommer en kwel. Na amper 250km moesten ze de strijd staken omdat de hiel van Piet niet meer meewilde. Zelfde verhaal als José : waar een wil is ... op dit moment zitten Els en Piet weer op de Via Francigena.Vandaag zitten ze ter hoogte van Vevey met hun voetjes in het meer van Genève.
Een heel ander verhaal is dat van Bruno uit Ieper. Bruno had zich nochtans ook goed voorbereid, maar dagtochten met een rugzak zijn toch nog totaal iets anders. Op tijd stoppen en rusten. Je tentje op een goede plaats opzetten en genieten van de rust zijn belangrijk. Bruno dacht de eerste dagen : "Ach het is 4 uur. Ik wandel nog 2 uur verder en dan zien wel." Dat is misschien goed voor een weekendtrip, maar voor een onderneming van 3 maand ? Bedenk dat je de volgende dag en ook weken ook nog moet stappen met. Teveel kilometers zijn zeker niet goed. En zo geschiede ook, na amper 4 dagen en 170km (!!!) op teller stond Bruno opnieuw in Ieper. Maar ook hier weer hetzelfde verhaal. Amper 2 weken later was hij weer op stap. Opnieuw langs een eigen route. Maar na 3 dagen gaf hij er definitief de brui aan. Vermits Bruno onbetaald verlof heeft genomen en zijn 'vakantie' nuttig wil doorbrengen, staan er nu citytrips en korte tochtjes op het menu.
Maandag, 7 februari 2011 - Topogids GR655 nog niet voor morgen.
Het ziet er naar uit dat een topogids voor de GR655 (Heylissem - Saint-Quentin - Parijs - Tours) nog niet voor de eerste dagen zal zijn.
In afwachting kan je een beschrijving downloaden via de website van de FFRP, regio Ile-de-France. De beschrijving gaat enkel over het trajectdeel dat door hun regio loopt. Kaartjes kan je bekijken op de site van de IGN : http://www.geoportail.fr
Via deze weg wil ik jullie laten meegenieten van mijn persoonlijke interesses. De site draait vooral rond wandelen, en meer bepaald allerlei informatie over opgedane ervaringen bij het doorkruisen van ons landje via de Grote Routepaden. Verwacht geen dagelijkse update of een tochtverslag enkele uren na de één of andere trekking.
Naast wat persoonlijke info, tref je hier ook heel wat tochtsuggesties. Alle voorstellen komen uit mijn eigen ervaringen en maken gebruik van de welgekende wit-rode streepjes. Alle begin en eindpunten kunnen ook makkelijk met het openbaar vervoer bereikt worden.
Indien je zelf een tochtvoorstel hebt, opmerkingen of suggesties, laat het mij dan weten.
Wie is deze snuiter
Wandelnieuws 
Compostella
Het ziet er naar uit dat een topogids voor de GR655 (Heylissem - Saint-Quentin - Parijs - Tours) nog niet voor de eerste dagen zal zijn.
