Als gr-wandelaar in hart en benen, en als gr-medewerker bezit ik heel wat ervaring en documentatie om mensen "op weg" te helpen in de wondere wereld van het wandelen. Dus, vind je niet direct want u zoekt, maar heeft uw vraag of probleem met wandelen en/of trektochten via Lange afstandswandelen in het algemeen of de Grote Routepaden in het bijzonder te maken, dan mag u deze gerust stellen via het Contactformulier.
Zelf heb ik zowat alle GR's in België, Noord-Frankrijk, Ile-de-France, Normandië en Bretagne afgehaspeld, alsook La Palma, La Gomera en Corsica.
Ben je op zoek naar gps-routes dan kan ik je hoogstwaarschijnlijk verder helpen. Laat me weten van wel gr-pad (in Belgie of Frankrijk) je een gpx-file wenst en wie weet ....
GRoeten. Jan
Homepage
Het doel kan nooit zo mooi zijn als de weg er naar toe. l'Objectif ne peut jamais être si belle que le chemin
La Morbihan... à pied® Uitgever : FFRP Referentie : D056 Editie : 4 Datum : april 2013 Regio : Bretagne
Morbihan is bretoens voor kleine zee. Wandelen tussen wilde kusten, kasten en dorpen gebouwd van granietstenen ...
Topogids in de kijker
Pyrénées Occidentales Uitgever : FFRP Referentie : 1086 Editie : 9 Datum : april 2013 Regio : Aquitaine - Midi-Pyrénées
260km langs de GR10. Wandelgids voor het westen van de Franse Pyreneeen, Bearn en Baskenland (Frankrijk) met beschrijvingen van een meerdaagse doorgaande wandeltocht van 326km voor ruim 20 dagen, de route loopt vanaf de Antlatische Oceaan te Hendaye dwars door de Pyreneen naar Arrens.
Donderdag, 27 mei 2010 - In de ban van de ring.
We zijn nog steeds in een grote boog aan het rondwandelen rondom Parijs. Nà de Oise in Picardie, met oa Chantilly, Senlis het prachtige Forêt d'Ermenonville, volgde Crépy-en-Valois en het Canal de L'Ourcq, om via La Ferté-sous-Jouarre te belanden in Coulommiers, vooral gekend van de gelijknamige kaas uit "Brie". Te teller staat momenteel op een goede 500km en de vlag staat in Chenoise. De volgende etappes beloven weer prachtig te worden. Eerst Provins, waarschijnlijk Frankrijks best bewaarde middeleeuwse stad, en dan gaat in het volle vaart richting Fontainebleau.
En, .... onderweg nog een nieuwe (?) onbekende GR tegengekomen.....
In de paasvakantie zijn we ook nog een weekje naar La Gomera geweest. En ondertussen zijn we al volop bezig met de zomerplanning. Het beloofd in ieder geval een fijne(wandel) vakantie te worden !
Woensdag, 3 februari 2010 - Wandelen langs niet-beschreven GR-Trajecten
De verkenning van de niet-beschreven GR-trajecten loopt beter dan verwacht. Eind vorig jaar zijn we gestart met de GR655 (traject Saint-Quentin - Compiegne), en ondertussen zijn we al flink gevorderd op het GR225-deel van Guiscard (splitsing met GR655) tot Ansacq (samenvoeging met GR124). Ondertussen pikken we nog de GR124a mee. De beschrijving van deze GR is een geval apart. De beschrijving in de Topogids "Les GR de Picardie" stopt in "the middle of nowhere", net vóór de aansluiting met de GR225. Waarom ? Geen idee. De verantwoordelijke van de FFRP wist het ook niet, evenmin dus dan het tijdstip wanneer hij mij nu eigenlijk die trajecten op kaart gaat geven ....
Klik op de thumbnail voor de foto's
GR655
Saint-Quentin - Ham
GR655
Ham - Noyon
GR655
Noyon - Ourscamp
GR225
Guiscard - Chiry-Ourscamp
GR225
Chiry-Ourscamp - Baugy
GR225 / GR124a
Baugy - Avrigny
Op bovenstaande kaart en tabel zie je de delen die ik afgelopen weken gewandeld heb. Het is een summier kaartje, voor details verwijs ik je naar de "downloadpagina".
Maandag, 25 januari 2010 - Onbekende trajecten in de Oise
Bij het voltooien van de GR 125, nu toch al enkele weken geleden, was ik toe aan 'iets anders'. Tijdens mijn kruistochten doorheen de Oise was ik heel wat gr-paden tegengekomen waarvan bijna niemand het bestaan van af wist. (zie ook eerdere berichten)
Na heel veel speur- & puzzelwerk is onderstaand kaartje het resultaat.
Twee paden vallen onmiddellijk op, de GR126 en GR225. Twee paden die het departement volledig doorkruisen. In "Le Parisien" van 30 januari 2005 werd een artikel gewijd aan deze GR's. De GR126 zou Dieppe met de Côte-d'Or moeten verbinden. Doch, wie de Franse GR-overzichtskaart bekijkt ziet enkel een rood lijntje in de Oise. Hij is volgens mij enkel een opwaardering van de GR du Pays du Thérain met een verlenging tot de departementale grens. Idem voor de GR225 die in Rouen zou vertrekken en tot de Frans-Belgische grens zou moeten geschilderd worden. Op de overzichtskaart is er geen spoor van te vinden. Van deze laatste gr ben ik pas merktekens tegenkomen vanaf Guiscard, en dit bij de splitsing met de GR655. Deze gr maakt in de omgeving gretig gebruik van 2 niet meer onderhouden GR de Pays : "Tour de Compiegne" en "Tour de Noyon". Hier en daar is de geel-rode bewegwijzering nog steeds niet (doelbewust ?) overschilderd.
Verder zien we links van Beauvais ook nog de GR129 en GR129A. Deze twee gr's zijn een nog groter raadsel. Telefonisch contact leerde me dat deze paden een initiatief zouden zijn van de departementale toeristische dienst, maar .... ook hier ze van niets. Bij een verkenning ter plaatse blijken deze twee mini-gr's weldegelijk gemarkeerd te zijn !
Enfin, ze zijn allemaal in kaart gebracht, nu nog afstappen.De GR655 en het GR225-deel in en om Compiègne zijn reeds verkend. Sommige trajecten kan je nu al downloaden via de welgekende pagina ....
Dinsdag, 12 januari 2010 - Compiègne, wandelaars aan de leiband.
Toen ik onlangs via de GR655 doorheen het bos van Compiègne trok, was ik danig onder de indruk van de "Beaux Monts".
De berg wordt, vooral 's zondags, druk bezocht door jan en alleman. Het ONF (L'Office national des forêts) wil nu een beetje orde scheppen en de chaos van wandelpaden en recreatiemogelijkheden, net zoals het Agentschap Natuur en Bos dit in Vlaanderen wenst te doen.
Het initiatief kan de natuur alleen maar ten goede komen.
Dinsdag, 22 december 2009 - Hoe was 2009 als wandeljaar ?
2009 was op wandelgebied, zoals ze wel eens durven zeggen, een echt boerejaar. In maart trok ik voor de allereerste keer richting Picardië en ontdekte een prachtige regio. Bijna elke zondag, en later ook donderdag, zat ik wel ergens tussen 2 dorpjes.
Deze zomer namen we ook de draad van de Litoral terug op. Via de GR21 stapten we vanaf Le Treport Normandië binnen.
Voor het afgelopen jaar mogen we natuurlijk onze reis naar La Palma niet vergeten en de vele (korte) uitstapjes, zéker die naar Villa Belvedère ;-)
En wat brengt 2010 : Veel, heel veel.
We gaan gewoon door waar we geëindigd zijn. Ideeën meer dan genoeg, plannen zat.
Tijdens mijn doortochten door de Oise ontdekte ik enkele gr's waarvan er geen beschrijving bestaat.
Sinds half augustus ben ik verschillende personen beginnen contacteren om de juiste trajecten te vragen. Na meer dan 4 maand, talloze telefoons, mails en zelfs faxen en veel geduld is het enige antwoord dat ik van zowel de FFRP als de verschillende toeristische diensten gekregen heb : "We hebben uw vraag doorgegeven aan de verantwoordelijke ..."
Is dat de manier om lange afstandswandelpaden te promoten ? Hoe kan een pad nu bewandeld worden als er noch topogids, noch beschrijving bestaat, dat er nergens een kaart beschikbaar is of wanneer men zelfs weigert aan iemand die vraagt naar meer info.
Dan maar van de nood een deugd maken : in 2010 ga ik al die ontbrekende trajecten ter plaatse zélf ontdekken én publiceren. Dat ze achteraf niet afkomen met "het zijn onze paden"....
Wat komt eraan : GR655, GR225, GR126, GR124A, GR129, GR129A en nog van alles.
Het eerste stuk is trouwens reeds beschikbaar : GR655 in de omgeving van Compiegne (zie onbekende trajecten).
En verder : de GR21 tot Le Havre, de "Pont de Normandie à Pied" en nog een paar verrassende dingen die ik nu nog niet kan vertellen.
Zondag, 19 juli 2009 - GR123 - Carlepont - La Neuville-sur-Ressons
Deze morgen, 4 uur, het regent oude wijven. Toch wil ik van geen wijken weten en sta toch op om de gaan stappen langs de GR123.
Voor mij persoonlijk een nieuw GR-pad. Het pad takt te Carlepont af van de GR12A en slingert zich via de departementen Oise en Somme richting Hesdin (Heusden in 't Vloms).
De weergoden zijn me gunstig gezind : onderweg geen druppel regen !
Na een goede 7 km sta ik oog in oog met de Abbaye d'Ourscamps. Niettegenstaande ook deze abdij zwaar te lijden heeft gehad onder de Franse Revolutie, staat er toch nog heel wat recht. Het volledige domein, inclusief ruïnes en de sobere kerk, is gratis toegankelijk.
Even verder kruis ik achtervolgens de Oise (bron nabij Chimay) en de kanaliseerde Oise om dan voorbij Chiry-Ourscamps de bossen in te trekken. Het begint misschien eentonig te worden, maar ook hier is het echt prachtig om te wandelen. De GR-trajectontwerpers verdienen alle lof, ook wat bewegwijzering betreft.
Voor de vierde keer kom in een gehucht dat luistert naar de naam Orval. Ik passeer enkele WO-monumenten. Net voor Elincourt-Sainte-Margriete passeer ik een prachtige lavoir en van de kerk kan identiek dezelfde foto nemen zoals in de topogids. Op het kerkhof van Mareuil-la-Motte tref ik de meest merkwaardige graftombe aan die ik ooit ben tegengekomen. Hier vind je de uitleg. Nog even verder te stappen en ik sta aan de kerk van La Neuville-sur-Ressons alwaar ik 5 minuten later wordt opgepikt door een zekere Letang die me terugbrengt naar het beginpunt.
Vorig weekend, 11 juli, was het eerst de bedoeling om 1,5 dagen te stappen via de GR12A. Morele en andere verplichtingen gooiden echter roet in het eten. Dan maar van de nood een deugd gemaakt en de laatste 45 km afgemaald op 1 dag.
Deze slotetappe was er echt eentje om in te kaderen : 3 kastelen, 2 oude priorijen, een abdijruïne, een museum over de 1e W.O nabij Compiègne, 5 pittoreske dorpjes met mooi bewaard gebleven Romaanse kerkjes, en dan nog eens 2 vossen, 7 everzwijnen en niet minder dan 22 reeën in 3 bossen van tesamen 27.000ha. Ter vergelijking : het zonienwoud is slechts 4000ha!
Morgen (19/7) begin ik aan de GR123 te Carlepont.
Donderdag, 16 juli 2009 - GR12A van Septvaux naar Blérancourt
Op 25 juni vertrok ik weer heel vroeg voor het vervolg van de GR12A te Septvaux.
Weerom schitterend (uiteraard). Eerst via het Fôret de Saint-Gobin om dan via Coucy-la-Ville en de vallei van de Bas Rosière aan te komen in Coucy-le-Chateau-Auffrique. Dit middeleeuws stadje is een bezoek meer dan waard.
Onderweg heb ik het genoeg om een prachtige vos te mogen aanschouwen.
Daarna gaat het zigzag richting Blérancourt. Het kasteel, daterend uit de 12e eeuw, werd na de eerste wereldoorlog door de Amerikanen gebruikt als uitvalsbasis voor de wederopbouw van Frankrijk.
Lang heeft het niet geduurd. De GR12A is immers niet zo'n lange gr. Op amper vier dagen was hij geveld.
In twee dagen ging het van Saint-Erme(afsplitsing van de GR12) naar Septvaux. Het traject van de variante is niet zomaar een alternatief. Ook hier vindt de gr-wandelaar wat hij nodig heeft : rust, prachtige natuur, bossen, pitoreske dorpjes, .... Van wildkamperen is er deze keer geen sprake (nochtans wel voorzien). Ik mag m'n tentje opstellen in het parkje nabij de dorpsschool. En op de koop toe krijg ik nog een uitgebreid ontbijt aangeboden bij de directeur. Weeral een bewijs van de picardische gastvrijheid!
Dag twee werd er eentje vol hindernissen. De week ervoor had de streek immers een heus onweer op bezoek gekregen met heel wat ontwortelde bomen als gevolg. Veel boswegen waren soms echt ontoegankelijk, zodat ik meerdere keren op mijn stappen moest terugkeren en een aanvaardbaar alternatief moest zoeken om niet al te veel van het normale traject af te wijken.
Onderweg passeer ik nog de allereerste abdij der Premonstratenzers, momenteel hospitaal, waarna ik veel later dan voorzien aankom te Septvaux.
Donderdag, 4 juni 2009 - Van Senlis naar Luzarches
Op deze vrije donderdag stond de laatste etappe van de GR12 op het menu. Nog 11 kilometer tot het Chateau de la Reine Blanche en ik kan alweer een streep trekken onder een gr-pad. Alweer een prachtig traject krijg ik voorgeschoteld. k Weet het, 't klinkt afgezaagd, maar 't is nu eenmaal de waarheid. Op 6u45 ben ik reeds op pad en gaat het in (bijna) in rechte lijn via de Chaussee Brunehaut richting het Étang Commelles. Ik ben nog maar net Senlis uitgestapt of ik word al geconfronteerd met de paardesport. Later op de dag zou ik vernemen dan Chantilly (hier een beetje verder) zowaar het Mekka is van deze sport. Ruitercircuits zijn hier mooi gescheiden van de wandelpaden. Mooi zo !
De GR12-eindmeet, rond 8u30, geeft me raar maar waar geen "yes"-gevoel. Dat er bloemen noch kransen liggen te wachten, tot daar aan toe, maar geen wandelboom, geen GR12-letters aan het kasteel, .... niets niets niets. Enfin, niet getreurd, ik heb nog een ganse stapdag voor de boeg.
Zoals reeds vroeger gezegd, sluit de GR12 hier aan op de GR1, een lusvormig pad rondom Parijs. Om Parijs zelf te bereiken, kan men gebruik maken van de nieuwe GR655 die vanuit België, via Saint-Quentin en Parijs richting Compostela gaat.
Ook hier is het zoeken naar de wit-rode tekens die nergens de bespeuren zijn. Dan maar op goed geluk, er is immers geen topogids, maar de route staat ingetekend op kaart 9 van de IGN-serie 1/100.000e. Ter hoogte van de N16, net ónder Lamorlaye zie ik plots een witrood merkteken. Eerst denk ik : "het zal wel een verloren paal zijn", maar als ik 100m verder, in het Bois des Bonnets nog tekentjes zie, voel ik onmiddellijk dat ik op het goede spoor zit. Het pad is, zonder beschrijving en zonder kaart heel goed te volgen. Net zoals in de omgeving van Senlis, is het net alsof de verf nog nat is. Ik bereik dan ook makkelijk achtereenvolgens Baillon, Viarmes, Seugy en Luzarches.
Alweer via autostop, met een tussenhalte in Chantilly gaat het terug naar het beginpunt van de dag alwaar ik reeds om 14u00 terug aan de auto sta.
Vorige wekeend ging de voorlaatste GR12-etappe van Verberie tot Senlis. Hoe dichter men bij Parijs komt, hoe mooier het blijkbaar begint te worden. Ook Verberie, verzusterd met het Engelse Rayne, bezit een prachtigkasteel. Net voorbij de tgv-lijn staat er een prachtige menhir te blinken in te zon.
Wat verder, et vóór Roberval sta ik oog in oog met een enorme weegschaal. Gilles Peronne, geboren in Roberval, blijkt te uitvinder te zijn van de Robervalbalans en wordt hier dan ook met een passend monument herdacht. Voorbij het dorpje trek ik het bos van Hagatte in. Kwa oppervlakte is dit niets met dat van Compiègne, maar het zoniënwoud is er maar klein bier tegen. In het bos kan ik wondermooie foto's trekken van twee kleine hertjes.
Aan de Mont-Pagnotte, waar ik de GR12B een eerste keer ontmoet, heeft men een prachtig zicht op Fleurines en de weidse omgeving.
Plots valt mijn oog op een oude wegwijzer en vrees ik dat ik verkeerd gelopen ben : "Zit ik in de buurt van Roubaix????".
Bij het verlaten van het bos krijg ik een prachtig zicht op Senlis en zijn prachtige kerk.
Na de tocht word ik opgepikt door mensen uit Zoutleeuw die me vriendelijk afzetten te Verberie.
Tags : GR 12 Oise Picardië Kwoteringen : 1 (Gemiddeld : 5) Kwoteer deze bijdrage : Reacties : 0
Woensdag, 27 mei 2009 - GR12 - Vic-Sur-Aisne - Verberie
Om de trajecten van het wandelpad Amsterdam-Brussel-Parijs goed te kunnen afleggen zat ik nà Vic-sur-Aisne een beetje in de 'problemen'. Geen openbaar vervoer, ook niet op zaterdag, kleine wegen, die dan nog allemaal de naar verkeerde kant liepen, zodat autostop nogal moeilijk zou kunnen gaan. Dan maar van de nood een deugd gemaakt en mij "opgeofferd" om twee dagen te gaan stappen. Het weekend van 16-17 mei ging het dus van La Vache Noire tot Verberie.
Dit deel van de GR12 is misschien wel het mooiste van de 800km wandelroute. Alle wegen leiden er zelfs naar een bekende abdij.
Ter hoogte van Saint-Etienne-Roilaye treed ik het machtige bos van Compiègne, met zijn 50.000ha één der grootste bossen van Europa, binnen. Rond een uur of 6 passeer ik het 'disneykasteel' van Pierrefonds. Het kasteel is echt indrukwekkend. Een bezoek zit er jammer genoeg niet in (te laat), maar uitstel is geen afstel. De tocht gaat zig-zag verder door langs afwisselend kleine, steile paadjes en grote brede boswegen. Onderweg hoor ik meermaals het geknor van everzwijnen. Een vriendelijke boswachter raad me af mijn tentje op te slaan in het bos zelf, maar wil me wel verklappen dat ik een ideaal "wildkampeerplaatsje' zal aantreffen nabij de kerk van Saint-Jean-aux-Bois, een pietluttig dorpje midden in het bos dat wonderwel zijn middeleeuws uitzicht heeft kunnen bewaren. Ik installeer me dan ook comfortabel onder een bomenrij.
De volgende dag (zondag 17 mei) slaag ik erin om me te overslapen. Pas om 9u30 word ik wakker.
Na enkele kilometer passeer ik de samenkomst met de gr142a en bemerk ook voor het eerst de padmarkering van de GR655. De GR655 is het nieuwe pelmgrimspad dat vanuit ons land en via Saint-Quentin, Noyon en Parijs loopt. Ik vind het nogal vreemd dat het samenloopt met de GR142a omdat deze gr nogal wat omwegen maakt om de mooiste plekjes uit de streek te tonen. Voorbij Senlis maakt deze gr ook nog eens een ruime bocht van ettelijke tientallen extra kilometers via de abdij van Viarmes-Asnières. Ik kan me moeilijk voorstellen dat pelgrims dit 'plezant' gaan vinden....
In Vaucelle maak ik nog kennis met een autokaravaan bestaande uit oude VW's. De laatste kilometers tot Verberie zijn niet veel soeps meer. 8 kilometer doorheen akkers en velden waar er niet veel te zien is, maar wel teveel om te horen (TGV). Tenslotte nog een korte rustpauze bij het kerkje van Saint-Vaast-de-Longmont en de 2 daagse zit erop. Enfin, nog eventjes autostop, waarbij de Picardische dames zich langs hun beste kan laten zien. 3x moet ik slechts enkele minuten wachten en ik word meegepikt. 3x een jonge dame van vooraan in de 20..... Zou ik dan toch nog genoeg seks-appeal hebben ? 'k Zal het vanavond het nog eens vragen ....
Via deze weg wil ik jullie laten meegenieten van mijn persoonlijke interesses. De site draait vooral rond wandelen, en meer bepaald allerlei informatie over opgedane ervaringen bij het doorkruisen van ons landje via de Grote Routepaden. Verwacht geen dagelijkse update of een tochtverslag enkele uren na de één of andere trekking.
Naast wat persoonlijke info, tref je hier ook heel wat tochtsuggesties. Alle voorstellen komen uit mijn eigen ervaringen en maken gebruik van de welgekende wit-rode streepjes. Alle begin en eindpunten kunnen ook makkelijk met het openbaar vervoer bereikt worden.
Indien je zelf een tochtvoorstel hebt, opmerkingen of suggesties, laat het mij dan weten.
Wie is deze snuiter
Wandelnieuws 
Brie
2009 was op wandelgebied, zoals ze wel eens durven zeggen, een echt boerejaar. In maart trok ik voor de allereerste keer richting Picardië en ontdekte een prachtige regio. Bijna elke zondag, en later ook donderdag, zat ik wel ergens tussen 2 dorpjes. 
