Als gr-wandelaar in hart en benen, en als gr-medewerker bezit ik heel wat ervaring en documentatie om mensen "op weg" te helpen in de wondere wereld van het wandelen. Dus, vind je niet direct want u zoekt, maar heeft uw vraag of probleem met wandelen en/of trektochten via Lange afstandswandelen in het algemeen of de Grote Routepaden in het bijzonder te maken, dan mag u deze gerust stellen via het Contactformulier.
Zelf heb ik zowat alle GR's in België, Noord-Frankrijk, Ile-de-France, Normandië en Bretagne afgehaspeld, alsook La Palma, La Gomera en Corsica.
Ben je op zoek naar gps-routes dan kan ik je hoogstwaarschijnlijk verder helpen. Laat me weten van wel gr-pad (in Belgie of Frankrijk) je een gpx-file wenst en wie weet ....
GRoeten. Jan
Homepage
Het doel kan nooit zo mooi zijn als de weg er naar toe. l'Objectif ne peut jamais être si belle que le chemin
La Morbihan... à pied® Uitgever : FFRP Referentie : D056 Editie : 4 Datum : april 2013 Regio : Bretagne
Morbihan is bretoens voor kleine zee. Wandelen tussen wilde kusten, kasten en dorpen gebouwd van granietstenen ...
Topogids in de kijker
La Flandre ... à Pied Uitgever : FFRP Referentie : P591 Editie : 1 Datum : Regio : Nord-Pas-de-Calais
Vlaanderen over de grens, sinds de middeleeuwen beetje bij beetje moeten afstaan aan Frankrijk. Staatkundig een ander land, geologisch geen verschil met onze contreien. Duinen, velden, de West-Vlaamse bergen. Land van feesten, reuzen en belforten, rijk aan geschiedenis en legenden.
Zaterdag, 6 augustus 2011 - Gratis audio-wandelingen in de Aisne (Picardië)
Audiowandelingen zijn in, zijn hot, zijn booming business.
Het departement Aisne (picardië) biedt nu op een speciale website een tiental wandelingen aan die je meenemen langs de mooiste dorpjes/steden van de streek. Alle wandelingen zijn ideaal geschikt voor de ganse familie, duren maximum 1 uur en zijn beschikbaar in het Nederlands ! Bij de meeste zit er nog een zoektocht bij op kindermaat.
De verkenning van de GR11 - Pays de l'Ile de France - bolt als een trein.
De voorbije mooiste stukken bevinden zich ongetwijfeld in "Le Vexin Français". De gr11 dringt deze streek binnen tussen Mantes en Magny en verlaat hem net voor Bornel. Neem de mooiste delen van de Voerstreek en de Vlaamse Ardennen, en daarna zachtjes schudden, dàt is de Vexin. Meer info vind je op de website van het nationaal park.
Zoals je duidelijk op het kaartje kan zien, zitten we nu volop op het Picardische deel.
De etappe van Magny-en-Vexin tot Chars kan misschien wel kort lijken, maar deze hebben we combineert met de GR1D (Frankrijks kortste gr). Voor de rest zeggen de foto's waarschijnlijk meer dan 1000 woorden.
Maandag, 25 januari 2010 - Onbekende trajecten in de Oise
Bij het voltooien van de GR 125, nu toch al enkele weken geleden, was ik toe aan 'iets anders'. Tijdens mijn kruistochten doorheen de Oise was ik heel wat gr-paden tegengekomen waarvan bijna niemand het bestaan van af wist. (zie ook eerdere berichten)
Na heel veel speur- & puzzelwerk is onderstaand kaartje het resultaat.
Twee paden vallen onmiddellijk op, de GR126 en GR225. Twee paden die het departement volledig doorkruisen. In "Le Parisien" van 30 januari 2005 werd een artikel gewijd aan deze GR's. De GR126 zou Dieppe met de Côte-d'Or moeten verbinden. Doch, wie de Franse GR-overzichtskaart bekijkt ziet enkel een rood lijntje in de Oise. Hij is volgens mij enkel een opwaardering van de GR du Pays du Thérain met een verlenging tot de departementale grens. Idem voor de GR225 die in Rouen zou vertrekken en tot de Frans-Belgische grens zou moeten geschilderd worden. Op de overzichtskaart is er geen spoor van te vinden. Van deze laatste gr ben ik pas merktekens tegenkomen vanaf Guiscard, en dit bij de splitsing met de GR655. Deze gr maakt in de omgeving gretig gebruik van 2 niet meer onderhouden GR de Pays : "Tour de Compiegne" en "Tour de Noyon". Hier en daar is de geel-rode bewegwijzering nog steeds niet (doelbewust ?) overschilderd.
Verder zien we links van Beauvais ook nog de GR129 en GR129A. Deze twee gr's zijn een nog groter raadsel. Telefonisch contact leerde me dat deze paden een initiatief zouden zijn van de departementale toeristische dienst, maar .... ook hier ze van niets. Bij een verkenning ter plaatse blijken deze twee mini-gr's weldegelijk gemarkeerd te zijn !
Enfin, ze zijn allemaal in kaart gebracht, nu nog afstappen.De GR655 en het GR225-deel in en om Compiègne zijn reeds verkend. Sommige trajecten kan je nu al downloaden via de welgekende pagina ....
Dinsdag, 22 december 2009 - Hoe was 2009 als wandeljaar ?
2009 was op wandelgebied, zoals ze wel eens durven zeggen, een echt boerejaar. In maart trok ik voor de allereerste keer richting Picardië en ontdekte een prachtige regio. Bijna elke zondag, en later ook donderdag, zat ik wel ergens tussen 2 dorpjes.
Deze zomer namen we ook de draad van de Litoral terug op. Via de GR21 stapten we vanaf Le Treport Normandië binnen.
Voor het afgelopen jaar mogen we natuurlijk onze reis naar La Palma niet vergeten en de vele (korte) uitstapjes, zéker die naar Villa Belvedère ;-)
En wat brengt 2010 : Veel, heel veel.
We gaan gewoon door waar we geëindigd zijn. Ideeën meer dan genoeg, plannen zat.
Tijdens mijn doortochten door de Oise ontdekte ik enkele gr's waarvan er geen beschrijving bestaat.
Sinds half augustus ben ik verschillende personen beginnen contacteren om de juiste trajecten te vragen. Na meer dan 4 maand, talloze telefoons, mails en zelfs faxen en veel geduld is het enige antwoord dat ik van zowel de FFRP als de verschillende toeristische diensten gekregen heb : "We hebben uw vraag doorgegeven aan de verantwoordelijke ..."
Is dat de manier om lange afstandswandelpaden te promoten ? Hoe kan een pad nu bewandeld worden als er noch topogids, noch beschrijving bestaat, dat er nergens een kaart beschikbaar is of wanneer men zelfs weigert aan iemand die vraagt naar meer info.
Dan maar van de nood een deugd maken : in 2010 ga ik al die ontbrekende trajecten ter plaatse zélf ontdekken én publiceren. Dat ze achteraf niet afkomen met "het zijn onze paden"....
Wat komt eraan : GR655, GR225, GR126, GR124A, GR129, GR129A en nog van alles.
Het eerste stuk is trouwens reeds beschikbaar : GR655 in de omgeving van Compiegne (zie onbekende trajecten).
En verder : de GR21 tot Le Havre, de "Pont de Normandie à Pied" en nog een paar verrassende dingen die ik nu nog niet kan vertellen.
Dinsdag, 17 november 2009 - Wandel eens een verloren gewaand GR-Traject
Bij de planning van de picardische GR125 stootte ik enkele weken geleden op een verbindingsroute tussen dit gr-pad en de Streek-GR's in de Haute-Normandie. Vanaf Etréjust zou vroeger een geel-rood gemarkeerd wandelpad lopen tot Neslé-l'Hôpital. Het traject staat nog ingetekend op oude Michelin- en IGN-kaarten, maar is nooit beschreven geweest in de één of andere topogids. Aan de handen van deze kaarten is het pad goed samen te stellen.
Wat puzzel- en rekenwerk leverde zo'n 25 wandelkilometers op. Ideaal dus om dit traject te combineren met de GR125 vanaf Allery.
Om praktische redenen (laat licht, vroeg donker) leek het mee beter om eerst het stuk Etréjust-Neslé te stappen, daarna naar Allery te liften, om vervolgens het stukje GR125 af te haspelen.
Ter hoogte van de splitsing merk ik reeds een eerste markering van het pad. Het zit dus onmiddellijk snor. Veel bewegwijzering zal ik de eerste kilometers echter niet tegengekomen. Enkel te Dromesnil staat er nog een op een boom. Geen nood. De natuur onderweg is schitterend, ideaal wandelweer én er zijn geen jagers. Enkel net vóór Villers-Campsart is het pad nergens meer te bespeuren (ruilverkaveling ?).
Ter hoogte van Liomer wordt de markering plots "top of the bill". Zelfs spiksplinternieuwe bordjes tonen me de weg. Via de vallei van de Liger is het heerlijk genieten van het schitterende landschap. Had ik niet beter een korte broek meegenomen ipv een extra trui ?
Enkel ter hoogte van Mesnil-Eudin word ik geconfronteerd met enkele jagers. Vermits het pad openbaar terrein is, krijg ik zonder probleem een vrijgeleide om mijn tocht verder te zetten. Rond 2 uur sta ik oog in oog met de aansluiting van het GRP-Netwerk te Neslé-l'Hôpital.
Daarna gaat het, vrij vlug, via autostop naar Allery om de GR125 te vervoegen. Via Heucourt-Croquoisoin bereik ik dan omstreeks 16u30 de kerk van Etréjust.
Het gewandelde traject heb ik ter beschikking gesteld op onbekende trajecten.
Op mijn vorig overzichtskaartje kreeg ik nogal wat positieve reacties. Het geeft inderdaad een goed idee hoe de voorbij gr-tochten liepen.
Voorlopig leggen we even 'den blok' op het wandelen van gr-trajecten. We gaan ons eventjes toespitsen op het samenstellen van enkele trajecten voor de dagstappergids Frans-Vlaanderen.
Jaja, weer een gee-erreke gevloerd. De slotetappe van de GR 124 ging afgelopen zondag van Pommera tot Frévent. Het eerste hoogtepunt was Lucheux, prachtig bewaard in de Picardische valleien. Compleet met kasteel, belfort en natuurlijk de "boom der geliefden". Via het gelijknamige bos en de oude steenweg van Amiens naar Terwane ging het richting Le Souich. Vanaf hier is het parcours ietsje minder. De laatste 4,5 kilometer van de gr124 zijn compleet geasfalteerd. Gelukkig begint de herfst ervoor te zorgen dat ik onderweg toch heel wat prachtige kleurenmag aanschouwen. Rond de middag bereik ik Rebreuviette, alwaar de gr124 aansluit op de GR121. Gemakkelijkheidshalve loopt de beschrijving echter tot Frévent (busverbindingen) en via de vallei van de Canche wordt het slotakkoord gezet op de grote markt.
Nog even vermelden van ik vorige week nog 2 dagen (woendag en donderdag) ben gaan langs de GR125. Deze gr gaat van Magny-en-Vexin naar Saint-Valery-sur-Somme. Gemakkelijksheidshalve stap ik deze gr van noord naar zuid. In omgekeerde richting dus dan de beschrijving in de topogids. De tweedaagse ging dus van Saint-Valery tot Allery met overnachting in Les Alleux. De eerste dag jammer genoeg de ganse dag een stortbui op mijn nek gekregen. De tweede dag, gelukkig prachtig wandelweer. Foto's vind je in de fotogallerij.
Donderdag, 15 oktober 2009 - GR124 - Van Fléchencourt naar Pommera
Voorlaatse etappe van deze gr
Vandaag vorst aan de grond. Het weer is inderdaad serieus aan het veranderen. Zeker wanneer ik, zoals zo dikwijls, ergens een bus om een uur of 6 's morgens moet nemen om op het beginpunt te raken. De eerste foto's kan ik pas nemen net voorbij Molliens-au-bois. Maar ze zijn dan ook schitterend!!
't is Weer vollenbak geniet van het Picardië. Rustig, mooi, valleitjes hier, bossen daar en ertussen nog wat pitoreske dorpjes.
Via Mirvaux gaat het naar Hérissart. Hertjes brengen me naar Raincheval met zijn kasteel uit de 18e eeuw. De twee kastelen van Vauchelles-lès-Authie moet hiervoor niet onderdoen. Te Authie steek ik de Authie over.
Thièvres is dan weer een geval apart. Het ligt pal op de grens tussen de departementen Somme en Pas-de-Calais. Links departement Pas-de-Calais (62), rechts Somme (80). De kerk en het gemeentehuis staan links en is een zelfstandige gemeente. Hier wonen de meeste inwoners maar zij hebben wel de kleinste oppervlakte. Rechts wonen er maar 20 maar zij zijn administratief afhankelijk van de gemeente Authie.
Dan gaat het verder en via Halloy en de oude spoorwegbedding Arras-Doullens bereik ik de RN25. Hier brengt een vriendelijke chauffeur me terug naar Doullens waar ik deze morgen om 6u de bus had genomen.
Heusden 6u20. Tot groot jolijt van de buschauffeur stap ik op de bus. 't Is 4 weken geleden dat hij zo vroeg op de morgen nog iemand deze bus, nota bene de enige bus op een dag, zien nemen heeft....
De tocht zelf begint in Labroye en gaat via de GRP Pays de Canche-Authie. Na 6km vervoeg ik te Rapecy de eigenlijke GR123. Via onooglijke kleine dorpjes zoals Moriez en Lambus wandel ik ongemerkt van Somme naar Pas-de-Calais. Lambus is niet meer dan een schitterende kasteelboerderij. Ter hoogte van de N39 moet de wandelaar noodgedwongen enkele kilometers asfalt trotseren (trajectwijziging) en zo kom ik aan de Aubin-Saint-Vaast alwaar de Canche wordt overgestoken.
Dan gaat het verder richting Saint-Roch en via de Fond des Pendus kom ik aan de plek waar ik 250km voor gewandeld hebt ! Via Carvon kom ik aan het Foret domaniale d'Hesdin, steek de Ternoise en de Canche over en even later sta ik op het marktplein van Hesdin. Opdracht volbracht.
Maandag, 5 oktober 2009 - GR 123 van Bourdon naar Rapechy
De GR 123 in Picardië nadert zo stilaan zijn einde.
Vanaf Bourdon, dé vertrekplaats als doedelzakspeler, trekt het pad definitief door de Sommevallei, eerst via de kanaliseerde Zoom, om dan vanaf Long de plassen op te zoeken.
Te Long neem ik wat meer tijd om het stadje te bezoeken. Een 17e eeuwse kerk, kleine straatjes met prachtige huizen en op de oever een prachtig kasteel.
Vanaf Cocquerel verlaat ik definitief de vallei en bereik via Francières, Ailly-le-Haut-Clocher en de gerestaurteerde molen nabij Bussus-Bussuel, het dageindpunt Saint-Riquier, gesticht door de H. Ricarius. In het belfort van dit provinciestadje zou ooit Jeanne d'Arc een nacht opgesloten zijn tijdens haar overbrenging van Arras naar Rouen. De abdijkerk is meer dan een bezoekje waard.
Op dag 2 brengt eerst de oude spoorweg naar Abbeville me via een grote lus tot in Canchy. Een ommetje langs de kapel meer dan de moeite. Het kapelletje is zo oud dat zelfs personen die de slag bij Crécy hebben meegemaakt, beweren dat ze het er altijd weten staan hebben. Vanaf hier voert de wit-rode markering me dwars door het bos van Crécy. Crécy-en-Ponthieu is vooral bekend van de gelijknamige veldslag tegen de Engelsen. Persoonlijk vind ik het nogal vreemd dat men hier in Frankrijk deze slag levendig wenst te houden. De Fransen trokken immers aan het kortste eind .... Om het slagveld te bezoeken moet ik wel eventjes van het pad afwijken, maar via de uitleg ter uitleg leer ik toch wel wat bij hoe de veldslag verliep.
Dan gaat het verder via Wadicourt en fond du Val en eventjes later sta ik aan het kasteel van te Dompierre-sur-Authie aan de oevers van de Authie. Einde van de voorlaatste GR123-etappe.
Tags : GR 123 Picardië Somme Kwoteringen : 1 (Gemiddeld : 4) Kwoteer deze bijdrage : Reacties : 0
Na 2 maanden misschien nog eens tijd voor een update. 2 maand windstil op het web, maar op het wandelfront was er heel wat beweging.
Wat wil je. Zelfs eind september konden we wandelen in korte broek én t-shirt zonder mouwen!
De GR12a is ondertussen geveld en zowel de GR123 als GR124 naderen hun einde. Nog 6 etappes (schat ik) en we kunnen weer denken aan iets anders.
Op bovenstaand kaartje zie je hoe ik de etappes ongeveer heb ingedeeld :
GR123
1.
Carlepont
La Neuville
2.
La Neuville
Hamel
3.
Hamel
Estrées-sur-Noye
4.
Estrées-sur-Noye
Clairy-Saulchoix
5.
Clairy-Saulchoix
Bourdon
GR124
6.
Cires-les-Mello
Froidmont
7.
Froidmont
Le Mesnil-sur-Bulles
8.
Le Mesnil-sur-Bulles
Bacouël
9.
Bacouël
Ailly-sur-Noye
3*
Ailly-sur-Noye
Boves
* de etappes GR123 Hamel-Ailly en GR124 Ailly-Boves heb ik om praktische reden (treinen op zondag) gecombineerd.
Ondertussen hebben we nog een beetje verder gestapt langs "de litoral". Vanaf Le Treport stond de GR21 op het programma. Op een weekje zijn we zo geraakt tot Fécamp.
Zondag, 19 juli 2009 - GR123 - Carlepont - La Neuville-sur-Ressons
Deze morgen, 4 uur, het regent oude wijven. Toch wil ik van geen wijken weten en sta toch op om de gaan stappen langs de GR123.
Voor mij persoonlijk een nieuw GR-pad. Het pad takt te Carlepont af van de GR12A en slingert zich via de departementen Oise en Somme richting Hesdin (Heusden in 't Vloms).
De weergoden zijn me gunstig gezind : onderweg geen druppel regen !
Na een goede 7 km sta ik oog in oog met de Abbaye d'Ourscamps. Niettegenstaande ook deze abdij zwaar te lijden heeft gehad onder de Franse Revolutie, staat er toch nog heel wat recht. Het volledige domein, inclusief ruïnes en de sobere kerk, is gratis toegankelijk.
Even verder kruis ik achtervolgens de Oise (bron nabij Chimay) en de kanaliseerde Oise om dan voorbij Chiry-Ourscamps de bossen in te trekken. Het begint misschien eentonig te worden, maar ook hier is het echt prachtig om te wandelen. De GR-trajectontwerpers verdienen alle lof, ook wat bewegwijzering betreft.
Voor de vierde keer kom in een gehucht dat luistert naar de naam Orval. Ik passeer enkele WO-monumenten. Net voor Elincourt-Sainte-Margriete passeer ik een prachtige lavoir en van de kerk kan identiek dezelfde foto nemen zoals in de topogids. Op het kerkhof van Mareuil-la-Motte tref ik de meest merkwaardige graftombe aan die ik ooit ben tegengekomen. Hier vind je de uitleg. Nog even verder te stappen en ik sta aan de kerk van La Neuville-sur-Ressons alwaar ik 5 minuten later wordt opgepikt door een zekere Letang die me terugbrengt naar het beginpunt.
Vorig weekend, 11 juli, was het eerst de bedoeling om 1,5 dagen te stappen via de GR12A. Morele en andere verplichtingen gooiden echter roet in het eten. Dan maar van de nood een deugd gemaakt en de laatste 45 km afgemaald op 1 dag.
Deze slotetappe was er echt eentje om in te kaderen : 3 kastelen, 2 oude priorijen, een abdijruïne, een museum over de 1e W.O nabij Compiègne, 5 pittoreske dorpjes met mooi bewaard gebleven Romaanse kerkjes, en dan nog eens 2 vossen, 7 everzwijnen en niet minder dan 22 reeën in 3 bossen van tesamen 27.000ha. Ter vergelijking : het zonienwoud is slechts 4000ha!
Morgen (19/7) begin ik aan de GR123 te Carlepont.
Donderdag, 16 juli 2009 - GR12A van Septvaux naar Blérancourt
Op 25 juni vertrok ik weer heel vroeg voor het vervolg van de GR12A te Septvaux.
Weerom schitterend (uiteraard). Eerst via het Fôret de Saint-Gobin om dan via Coucy-la-Ville en de vallei van de Bas Rosière aan te komen in Coucy-le-Chateau-Auffrique. Dit middeleeuws stadje is een bezoek meer dan waard.
Onderweg heb ik het genoeg om een prachtige vos te mogen aanschouwen.
Daarna gaat het zigzag richting Blérancourt. Het kasteel, daterend uit de 12e eeuw, werd na de eerste wereldoorlog door de Amerikanen gebruikt als uitvalsbasis voor de wederopbouw van Frankrijk.
Lang heeft het niet geduurd. De GR12A is immers niet zo'n lange gr. Op amper vier dagen was hij geveld.
In twee dagen ging het van Saint-Erme(afsplitsing van de GR12) naar Septvaux. Het traject van de variante is niet zomaar een alternatief. Ook hier vindt de gr-wandelaar wat hij nodig heeft : rust, prachtige natuur, bossen, pitoreske dorpjes, .... Van wildkamperen is er deze keer geen sprake (nochtans wel voorzien). Ik mag m'n tentje opstellen in het parkje nabij de dorpsschool. En op de koop toe krijg ik nog een uitgebreid ontbijt aangeboden bij de directeur. Weeral een bewijs van de picardische gastvrijheid!
Dag twee werd er eentje vol hindernissen. De week ervoor had de streek immers een heus onweer op bezoek gekregen met heel wat ontwortelde bomen als gevolg. Veel boswegen waren soms echt ontoegankelijk, zodat ik meerdere keren op mijn stappen moest terugkeren en een aanvaardbaar alternatief moest zoeken om niet al te veel van het normale traject af te wijken.
Onderweg passeer ik nog de allereerste abdij der Premonstratenzers, momenteel hospitaal, waarna ik veel later dan voorzien aankom te Septvaux.
Dikwijls krijg ik te horen of ik nog ideeën heb waar we zouden kunnen gaan wandelen. Tja, wat moet ik daar dan op antwoorden. Meestal begin ik dan "Als ik morgen stop met werken, dan nóg zou ik tijd te kort hebben om al mijn plannen uit te voeren...."
Na mijn 'triomftocht' door Parijs, heb ik toch weer een paar keer de vraag gekregen, met steeds het zelfde antwoord.
Iemand uit Peutie stelde voor om via de GR14 terug te keren, maar daar heb ik vriendelijk voor bedankt.Te ver weg voor dagtochten.
Ondertussen weten wél wat we gaan doen. Het wordt wéér Picardië, weer Laon en omstreken. 't Is daar echt prachtig. Velen vragen zich ook af : is dat allemaal niet te ver ? Laon ligt op 1u45 van Poperinge, korterbij dan de Ardennen ... En de streek ? Subliem. Laon is de vroegere hoofdstad van Frankrijk. De streek ten zuiden ervan ligt bezaaid met oude kerken, forten, abdijen, pitorske dorpjes en vooral heel vriendelijke mensen.
De bedoeling is om eerst de GR12A af te stappen. Deze takt iets ten zuiden van Laon af van de GR12 en gaat meer noordwaarts om in het bos van Compiègne terug aansluiting te zoeken met de GR12. En daarna ? Dan stap ik verder doorheen het land van de Picards. Den 120, 121 en 122 hebben we al gedaan. Om het kiezen makkelijk te maken nemen we dan maar de GR123, temeer daar deze aftakt van de GR12A en zijn weg zoekt richting de GR121 nabij Heusden (Hesdin). Alles samen is dit goed voor ongeveer 400km. We weten dus weer wat doen.
Vorige wekeend ging de voorlaatste GR12-etappe van Verberie tot Senlis. Hoe dichter men bij Parijs komt, hoe mooier het blijkbaar begint te worden. Ook Verberie, verzusterd met het Engelse Rayne, bezit een prachtigkasteel. Net voorbij de tgv-lijn staat er een prachtige menhir te blinken in te zon.
Wat verder, et vóór Roberval sta ik oog in oog met een enorme weegschaal. Gilles Peronne, geboren in Roberval, blijkt te uitvinder te zijn van de Robervalbalans en wordt hier dan ook met een passend monument herdacht. Voorbij het dorpje trek ik het bos van Hagatte in. Kwa oppervlakte is dit niets met dat van Compiègne, maar het zoniënwoud is er maar klein bier tegen. In het bos kan ik wondermooie foto's trekken van twee kleine hertjes.
Aan de Mont-Pagnotte, waar ik de GR12B een eerste keer ontmoet, heeft men een prachtig zicht op Fleurines en de weidse omgeving.
Plots valt mijn oog op een oude wegwijzer en vrees ik dat ik verkeerd gelopen ben : "Zit ik in de buurt van Roubaix????".
Bij het verlaten van het bos krijg ik een prachtig zicht op Senlis en zijn prachtige kerk.
Na de tocht word ik opgepikt door mensen uit Zoutleeuw die me vriendelijk afzetten te Verberie.
Tags : GR 12 Oise Picardië Kwoteringen : 1 (Gemiddeld : 5) Kwoteer deze bijdrage : Reacties : 0
Woensdag, 27 mei 2009 - GR12 - Vic-Sur-Aisne - Verberie
Om de trajecten van het wandelpad Amsterdam-Brussel-Parijs goed te kunnen afleggen zat ik nà Vic-sur-Aisne een beetje in de 'problemen'. Geen openbaar vervoer, ook niet op zaterdag, kleine wegen, die dan nog allemaal de naar verkeerde kant liepen, zodat autostop nogal moeilijk zou kunnen gaan. Dan maar van de nood een deugd gemaakt en mij "opgeofferd" om twee dagen te gaan stappen. Het weekend van 16-17 mei ging het dus van La Vache Noire tot Verberie.
Dit deel van de GR12 is misschien wel het mooiste van de 800km wandelroute. Alle wegen leiden er zelfs naar een bekende abdij.
Ter hoogte van Saint-Etienne-Roilaye treed ik het machtige bos van Compiègne, met zijn 50.000ha één der grootste bossen van Europa, binnen. Rond een uur of 6 passeer ik het 'disneykasteel' van Pierrefonds. Het kasteel is echt indrukwekkend. Een bezoek zit er jammer genoeg niet in (te laat), maar uitstel is geen afstel. De tocht gaat zig-zag verder door langs afwisselend kleine, steile paadjes en grote brede boswegen. Onderweg hoor ik meermaals het geknor van everzwijnen. Een vriendelijke boswachter raad me af mijn tentje op te slaan in het bos zelf, maar wil me wel verklappen dat ik een ideaal "wildkampeerplaatsje' zal aantreffen nabij de kerk van Saint-Jean-aux-Bois, een pietluttig dorpje midden in het bos dat wonderwel zijn middeleeuws uitzicht heeft kunnen bewaren. Ik installeer me dan ook comfortabel onder een bomenrij.
De volgende dag (zondag 17 mei) slaag ik erin om me te overslapen. Pas om 9u30 word ik wakker.
Na enkele kilometer passeer ik de samenkomst met de gr142a en bemerk ook voor het eerst de padmarkering van de GR655. De GR655 is het nieuwe pelmgrimspad dat vanuit ons land en via Saint-Quentin, Noyon en Parijs loopt. Ik vind het nogal vreemd dat het samenloopt met de GR142a omdat deze gr nogal wat omwegen maakt om de mooiste plekjes uit de streek te tonen. Voorbij Senlis maakt deze gr ook nog eens een ruime bocht van ettelijke tientallen extra kilometers via de abdij van Viarmes-Asnières. Ik kan me moeilijk voorstellen dat pelgrims dit 'plezant' gaan vinden....
In Vaucelle maak ik nog kennis met een autokaravaan bestaande uit oude VW's. De laatste kilometers tot Verberie zijn niet veel soeps meer. 8 kilometer doorheen akkers en velden waar er niet veel te zien is, maar wel teveel om te horen (TGV). Tenslotte nog een korte rustpauze bij het kerkje van Saint-Vaast-de-Longmont en de 2 daagse zit erop. Enfin, nog eventjes autostop, waarbij de Picardische dames zich langs hun beste kan laten zien. 3x moet ik slechts enkele minuten wachten en ik word meegepikt. 3x een jonge dame van vooraan in de 20..... Zou ik dan toch nog genoeg seks-appeal hebben ? 'k Zal het vanavond het nog eens vragen ....
Zondag, 24 mei 2009 - GR12 - Clamecy - Vic-Sur-Aisne
Op 3 mei waren mijn wandelschoenen op weg langs de wit-rode bakens van de GR12 van Clamecy tot Vic-sur-Aisne. Het Picardische landschap bracht alweer de ene verrassing na de andere. Het begin van de route kan men het best vergelijken met een Ardens landschap. Dalen zich ook nog eens in de mist bevinden, zijn echt prachtig om doorheen te wandelen. Ik passeer dorpjes zoals Chavigny en Tastier met daartussen, langs de chaussee brunehaut een prachtig bewaarde dolmen.
Kort na de middag bereik ik het hoogtepunt van het traject. Achtereenvolgens passeer ik de Ferme de Confrecourt, het overbekende Croix Brisée en de Carrières de Confrécourt.
Vervolgens gaat het richting de Aisne, de rivier die zijn naam gaf aan het departement, om de eindigen in La Vache Noire nabij Vic-sur-Aisne met zijn prachtig kasteel.
De terugtocht gaat, via autostop, langs Soissons. Wie in de buurt is moet zeker een halve dag uittrekken om de prachtige ruïnes van de oude abdijkerk te bezichtigen. De restauraties, medegefinanciert door Europa, duren wel nog 2 jaar. Nog eventjes geduld dus om alles in zijn oorspronkelijke pracht te kunnen aanschouwen.
Tags : Aisne GR 12 Picardië Kwoteringen : 3 (Gemiddeld : 5) Kwoteer deze bijdrage : Reacties : 1
Op 19 april 2009 stond het vervolg van de route richting Parijs op het programma. Het vertrek lag deze keer aan het verbindingskanaal Oise-Aisne. Via onogelijk kleine dorpjes slingert de GR12 doorheen het Picardische landschap.
Onderweg kom ik, jammergenoeg, midden in een MTB-enduro. Franse mountainbikers blijken een vriendelijk ras te zijn. Allemaal, zonder één enkele uitzondering zeggen ze me een goeiedag. Op het einde van de rit blijken er zo'n 2500 gepasseerd te zijn. Tegen de middag hangt mijn tong dan ook op mijn schoenen.
Het traject eindigt deze keer aan het kerkje van Clamecy.
Tags : Aisne GR 12 Picardië Kwoteringen : 1 (Gemiddeld : 4) Kwoteer deze bijdrage : Reacties : 0
Zondag, 29 maart 2009 - GR 12 - Van Amifontaine naar het verbindingskanaal Oise-Aisne
Vorige week het grote niets, vandaag alles 3 maal terug gekregen.
Ondanks het zomeruur weer op het (ab)normaal vroege uur vertrokken.
De eerste 5 km waren, zoals verwachten een verderzetting van vorige week. Vanaf Goudelancour-lès-Berrieux wordt de GR12 weer met een grote G geschreven. De eerste bezienswaardigheid is het "Oppidum de Vieux-Laon". In 57 v. C. besliste de heuvel reeds over het lot van Gallië. St-Thomas (zie verder) wordt in geschriften, toegewijd aan Julius Ceasar, vermeld als Babrix. Jammer dat de GR niet op de heuvelrug zelf loopt Op deze kam heeft men een prachtig zicht op de weidse omgeving en krijgt men een goed idee waarom hij vroeger zo strategisch belangrijk was. Even verder, bijna in St-Thomas word ik vriendelijk begroet door een quadduo. Nogal wat anders dan enkele weken geleden. Deze keer komen ze zélf vragen of ik een foto van hen wil nemen en of ik die dan wil doormailen .....
Daarna gaat het richting de "Chemin des Dames". Eerst passeer ik het Chateau la Bove, de ruines van Vauclair, het verdwenen dorpje Ailles om zo aan de oude weg te komen die de dochters van Louis XV veelvuldig gebruikten. Over de streek valt oneindig veel te vertellen : googlen op "Chemin des Dames" of "Vauclair" .... De huidige Chemin des Dames is wel niet meer het oude traject van weleer. Net voor de afslag naar Vauclair loopt de route nu rechtdoor om op die manier verschillende oorlogsmonumenten aan te doen. De route wordt nu immers vooral vereenzelfd met de 1e WO.
Ter hoogte van de Mont de Féau sta ik plots voor enkele rare gaten in de krijtrotsen. Geen idee wat het zou kunnen zijn. Dan maar enkele foto's nemen, misschien vind ik later wel het antwoord.
Om drie uur sta ik aan het verbindingskanaal van de Aisne-Oise. De tocht is echter nog niet ten einde Ik volg het kanaal nog verder richting Bray-en-Laonnais. Hier is er een kanaaltunnel van 2,635km. 't is zondag, geen boten dus, maar de tunnel wordt wel bewaakt. Dan maar een klapke met de bewaker van dienst en wonder boven wonder krijg ik een privérondleiding in de tunnelinstallaties.
Nog een vriendelijke goedendag en een half uur later sta ik aan de oude Distillerie van Malval op de "Chemin des Dames".
Zoals zo dikwijls wil ik nu ook weer al liftend terug naar de auto. Slechts vijf minuten duurt het en ik ben weg. Een sympathiek koppel pikt me op en jawel, ze willen wel speciaal rondrijden om me te Amifontaine af te zetten. Mijnheer blijkt dan ook nog eens leraar geschiedenis te zijn en weet dus (bijna) alles over de streek. Het raadsel van die gaten in de krijtrotsen is niet langer een geheim voor mij : het blijken oude woningen te zijn (!) waar het binnenin steeds dezelfde temperatuur is.
Rond 17u rijd ik met een schitterend gevoel terug naar huis.
Noot : terwijl ik dit allemaal schrijf, komt fotograaf Michiel Hendrickx op "Een" met een toeristische reportage over ..... wat is de wereld toch klein!
Tags : GR 12 Picardië Kwoteringen : 3 (Gemiddeld : 4,67) Kwoteer deze bijdrage : Reacties : 2
Maandag, 23 maart 2009 - Via de GR12 van Son naar Amifontaine
Of kortgezegd : ga eens wandelen in een streek waar niets te zien is, maar de rust en de stilte de bovenhand heeft.
Zondagmorgen weer heel vroeg uit de veren. Het onbekende traject tussen Son, alwaar het einde van de GR122 zich bevindt en Amifontaine stond immers op het programma. Dit traject wordt nergens meer beschreven in de één of andere topogids. Ronald Rothwell had me enkele afdrukken bezorgd van een oude topogids met daarin enkele opmerkingen ivm trajectwijzigen. Deze aantekeningen waren ook al enkele jaren oud. Geen idee dus hoeveel km de tocht zou zijn. Toen ik Amifontaine aankwam had ik zowat 38km op de teller staan.
En dan rest de vraag : "Wat heb je onderweg gezien ?" Awel, niets, totaal niets. Aan de start (bij de splitsing GR12xGR122) geen enkele markering. De eerste witrode markeringen pas na 6 km (zie foto's) op een oude opslagtank.
En het landschap ? Ook niets. Geen bossen, geen beekjes, geen hellingen, geen afdalingen, niets, totaal niets.
En de dorpjes ? Niets, totaal niets. Niets te beleven. Geen bevoorrading, geen café's, geen winkels. De enige café, op einde, te Amifontaine was ook nog gesloten.
En onderweg : geen enkel ander gemarkeerd wandelpad, geen rustbank, geen picnictafel, zelfs geen boomstronk om even op te zitten (mijn middageten in het gras tegen een electriciteitspaal).
De eerste levende ziel die ik ben tegenkomen : nà 35km een landbouwer (zie foto) die zijn land aan het bewerken was. Ook hij was van mening dat er in die streek echt niets te beleven is. "Het enige wat we hier hebben zijn velden en akkers" beaamde hij.
Toch iets positiefs te melden : zeer zeker : De rust ! Ongelofelijk. Je waant je echt alleen op de wereld. Zalig genieten van al die stilte, onbeschrijfelijk. Een ideaal traject om ze eens allemaal op een rijtje te zetten ....
Het 'onbekende' traject is nu ook te vinden op de speciale pagina.
Dinsdag, 8 april 2008 - Picardië vernieuwt website
De website van het Comité Régional du Tourisme (CRT) Picardië is vernieuwd: ze hebben nu ook een Nederlandse versie. Bovendien is ook de inhoud actueler.
Je vindt op de site:
- indrukwekkende beelden van uitgestrekte vlaktes, tuinen, bossen om even weg te dromen.
- Informatie en diensten: adressen, een weekend plannen, online reserveren
- De 'spirit van Picardië: hier maak je kennis met het land van de Picardiërs, ontmoet je ze virtueel, en kijk en luister je naar wat ze te vertellen hebben over hun streek.
- een psycho test om te weten te komen wat voor toerist je bent en welke aanbiedingen overeenkomen met jouw karakter. Plan je reis en maak je eigen reisgids.
bezoek de website : http://www.picardietourisme.fr
Via deze weg wil ik jullie laten meegenieten van mijn persoonlijke interesses. De site draait vooral rond wandelen, en meer bepaald allerlei informatie over opgedane ervaringen bij het doorkruisen van ons landje via de Grote Routepaden. Verwacht geen dagelijkse update of een tochtverslag enkele uren na de één of andere trekking.
Naast wat persoonlijke info, tref je hier ook heel wat tochtsuggesties. Alle voorstellen komen uit mijn eigen ervaringen en maken gebruik van de welgekende wit-rode streepjes. Alle begin en eindpunten kunnen ook makkelijk met het openbaar vervoer bereikt worden.
Indien je zelf een tochtvoorstel hebt, opmerkingen of suggesties, laat het mij dan weten.
Wie is deze snuiter
Wandelnieuws 
Audiowandelingen zijn in, zijn hot, zijn booming business.
Aisne
2009 was op wandelgebied, zoals ze wel eens durven zeggen, een echt boerejaar. In maart trok ik voor de allereerste keer richting Picardië en ontdekte een prachtige regio. Bijna elke zondag, en later ook donderdag, zat ik wel ergens tussen 2 dorpjes. 
